میزان تحقق شعار جهش تولید در سال ۹۹
میزان تحقق شعار
جهش تولید در سال ۹۹
اشاره: موضوع تولید به قدری دارای اهمیت است که مقام معظم رهبری دو سال پیاپی شعار سال را به آن اختصاص دادند. البته قریب به ۱۰ سال است که ایشان در نامگذاری شعار سال اهتمام ویژهای به اقتصاد داشتهاند.
اساس تکرار گزاره تولید برای سال ۹۹ آن هم با لحاظ کردن «جهش» برای آن با وجود اینکه سال ۹۸ نیز «رونق تولید» نامگذاری شده بود، حاکی از آن است اهداف مورد نظر، بطور کامل ,محقق نشده و حالا نیاز به حرکتی جهشی است.
ↆ برای ادامه متن کلیک کنید.
بنا بر روایت آمارها و متغیرهای اقتصادی این مهم در سال ۹۹ اتفاق نیافتاده و اقتصاد ایران آنگونه که باید در این راه پیش نرفته است.
در این باره چندنکته گفتنی است:
یکم- اولین نکته این است که راه رسیدن به نقطه مطلوب در تولید صرفا از طریق هدایت سرمایه دربستر ثبات اقتصادی امکان پذیر است. اساسا هیچ اقتصادی بدون در اختیار داشتن این مولفه حیاتی نمیتواند موفق به پیشروی در تولید شود. ثبات میتواند شرایط امنی برای سرمایهگذاری و اشتغالزایی ایجاد کند و در سایه آن میتوان به جهش تولید امیدوار بود.
اقتصاد ایران در سال جاری، روزگار پر نوسانی را پشت سر گذاشت. یکی از نشانههای این نوسان قیمت ارز در سال ۹۹ بود. بطورکلی موضوع مهم کنترل قیمت ارز هیچ جایگاهی در سیاستهای دولت نداشت.
زمانی این بحران روشن میشود که متوجه شویم طبق آخرین گزارشهای گمرک بیش از ۷۰ درصد واردات کالا به کشورمان مواد اولیه، اساسی و واسطهای است. این یعنی نوسان قیمت ارز میتواند به شدیدترین شکل ممکن بر تولید و امنیت سرمایه گذاری تاثیر بگذارد.
برای فهم بیشتر تاثیر این متغیر میتوان مثالی را طرح کرد: یک تولید کننده برای شروع فعالیت خود احتیاج به محاسبه قیمت مواد اولیه و به نسبت آن هزینههای تولید دارد تا بر مبنای آن قیمت نهایی کالا خود را تعیین کرده و تصویر شفافی از بازار خود و شرایط رقابتی با دیگر کالاهای مشابه موجود داشته باشد.
دوم-یکی دیگر از روشهای مرسوم رونق و جهش تولید در یک اقتصاد، جذاب کردن ورود سرمایه به این حوزه است. این مهم با اجرای سیاستهایی مانند مالیات بر هرگونه فعالیتی که منجر به تولید نمیشود، توسط دولتها پیگیری میشود.
تا مادامی که بازدهی بازارهای دلّالی مناسب باشد مسلما نمیتوان منتظر ورود سرمایه به بخش تولید بود. اصلیترین بازارهای سوداگرانه در اقتصاد ایران که متاسفانه بازدهی مناسبی هم برای سرمایه گذار خود دارند ارز، طلا، مسکن و خودرو است.
با وجود تاکید قانون مبنی بر اخد مالیات از خانههای خالی، خودروهای لوکس و خانههای لوکس هیچ اهتمامی به این موضوع در سال جاری توسط دولت وجود نداشت. ایضا دولت راهکاری هم برای هدایت سرمایه به بخش تولید نداشت و ارائه نکرد.
البته بازار سرمایه یکی از بهترین محلهای هدایت سرمایه و نقدینگی به سمت تولید است که با اشتباهات سیاسی در نیمه دوم سال اعتماد عمومی به آن.آسیب دید.
سوم- از دیگر روشهای تامین سرمایه برای تولید ورود دولتها به این حوزه است. با توجه به موهوم انگاری فروش نفت در بودجه سال گذشته و محقق نشدن این رقم دولت مجبور بر آن شد در سال جاری قریب به ۲۰۰هزار میلیارد تومان اوراق قرضه صرفا برای مدیریت و اداره دستگاهها و نهادهای دولتی بفروشد.
یعنی بودجهریزی نامناسب و کسری بودجه باعث شد دولت برای تامین حداقلهای هزینهای خود دست به فروش اوراق بزند که در این صورت سرمایهگذاری آن در تولید امری محال است.
چهارم- در ادبیات اقتصادی برای هر گزارهای خارج از این علم، تعریفی قابل اندازه گیری وجود دارد. نزدیک ترین متغیر قابل اندازه گیری به «جهش تولید» رشد اقتصادی است.
رقم رشد اقتصادی در یک تعریف کوتاه بیانگر میزان تولیدی است که در یک مدت مشخص رخ میدهد؛ منابع رشد اقتصادی عبارتند از: افزایش نهادههای تولید یعنی افزایش سرمایه یا نیروی کار، افزایش بهرهوری عوامل تولید و بهکارگیری ظرفیتهای احتمالی استفاده نشده در اقتصاد.
طبق آخرین گزارش مرکز آمار از میزان رشد اقتصادی ایران در 9 ماهه 99 بدون نفت منفی 2/1 و با نفت منفی یک درصد بوده است. این یعنی حداقل روی کاغذ جهش تولید در اقتصاد ایران محقق نشده است.
پنجم_ البته انصاف این است که کارنامه تحقق جهش تولید را نمی توان, بدون در نظر گرفتن شرایط کرونایی بررسی کرد. در هر صورت کرونا بلایی بود که تاثیر خود را بر تمام جنبههای زندگی و به ویژه اقتصاد گذاشت. قریب به ۵۰ درصد اقتصاد ایران خدمات محور بوده و پس از کرونا ظرفیتهای خود را از دست داد، پس نمیتوان از آن انتظار جهش تولید داشت. دیگر بخشهای اقتصاد ایران هم کم و بیش از این اتفاق متاثر بودند.
امید آن که با تحقق دولت جوان حزب اللهی با همراهی مجلس و قوه قضاییه,حرکت کشور به سمت اقتصاد مقاومتی و شکوفا شتاب بیشتر گیرد.#
- شنبه, ۷ فروردين ۱۴۰۰، ۰۳:۰۷ ب.ظ